Neric-Club.Com
  สารบัญเว็บไซต์
  ทรัพยากรคลับ
  พิพิธภัณฑ์หุ่นกระดาษ
  เปิดประตูสู่อาเซียน@
  พันธกิจขยายผล
  ชุมชนคนสร้างสื่อ
  ห้องภาพ/ห้องเพลง
  คลีนิคสุขภาพ
  บริหารจิต
  ห้องข่าว
  ตลาดวิชา
   นิตยสารออนไลน์
  วรรณกรรมเพื่อเยาวชน
  ลมหายใจของใบไม้
  เรื่องสั้นปันเหงา
  อังกฤษท่องเที่ยว
  อนุรักษ์ไทย
  ศิลปวัฒนธรรมไทย
  ต้นไม้ใบหญ้า
  สายลม แสงแดด
  เตือนภัย
  ห้องทดลอง
  วิถีไทยออนไลน์
   มุมเบ็ดเตล็ด
  เพลงหวานวันวาน
  คอมพิวเตอร์
  ความงาม
  รักคนรักโลก
  วิถีพอเพียง
  สัตว์เลี้ยง
  ถนนดนตรี
  ตามใจไปค้นฝัน
  วิถีไทยออนไลน์
 
 
 

'องค์ความรู้ในโลกนี้มีมากมาย
เหมือนใบไม้ในป่าใหญ่
มนุษย์เราเรียนรู้ได้
แค่ใบไม้หนึ่งกำมือของตนเอง
ผู้ใดเผยแผ่ความรู้
อันเป็นวิทยาทานแก่ผู้อื่น
นั่นคือกุศลอันใหญ่ยิ่ง'
 
องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า

สถิติผู้เยี่ยมชมเวปไซต์
10881508  

ลมหายใจของใบไม้

 
 
ให้ใบสุดท้ายเป็นไพ่ตาย
 
 
บนเก้าอี้หวายมุมห้องตัวเดิม 
หลายวันที่ผ่านฉันหยุดชีวิตไว้ในกรอบแคบแคบ
เงียบสนิท ไม่มีเสียงแม้เพลงโปรดจากไดอารี่ตัวเอง
ฉันหยุดหูของฉันเอง ไม่สนใจแม้กับเสียงลมหายใจ

ช่วงนี้รู้สึกอะไรรอบตัวซึมเซา
ไม่อยากขยับตัว อยากเป็นดักแด้ในรังอ่อน
เบื่อจัง กับอะไรบางอย่างที่วกวน
ฉันไม่ชอบยืนอยู่ที่เดิม ในวงกลมสูญญากาศ
พบหนังสือถูกใจ "ล้มได้แต่ต้องลุก"

น่าแปลกที่ช่างเหมือนใจ เหมือนได้พบมิตรคนที่ใกล้ชิดที่สุด
ฉันเหมือนได้นั่งจับเข่าคุยกับเพื่อนรักคนที่ยิ่งกว่าสนิท
เพื่อนคนที่เฝ้ามอง ติดตามความเคลื่อนไหวฉันตลอดเวลา
ด้วยสายตาห่วงใย ตั้งใจปลุกฉันให้ตื่นมารับรู้โลกใบเดิม

ล้มได้แต่ต้องลุก..
แม้แต่นามแฝงยังเหมือนเดินออกไปจากหลืบใจ
"กูก้อยใต้ต้นลั่นทมขาว" ลีลาวดีขาว..ไม่ใช่หรือไม้ประจำใจ..
สำนักพิมพ์ดอกหญ้าจัดเข้าชุดสาระสำหรับชีวิต
ฉันอ่านหน้าแรกถึงหน้าสุดท้ายอย่างประณีต ถี่ถ้วน..

เฝ้าถามตัวเองฉันเป็นไพ่ใบสุดท้ายหรือยัง
ฉันต่อสู้เพื่อตัวเองหรือยัง..
จริงด้วย ชีวิตใช่จะมีแต่ตอนจบ..อย่ากลัวที่จะผิดพลาด
อย่ากลัวอุปสรรค โลกใบนี้ไม่มีอะไรน่ากลัว
มีแต่"สู้" หรือ "ถอย" เท่านั้น จริงจริงนะ

เมื่อใดก็ตามที่เราไม่ช่วยเหลือตัวเอง ไม่ต่อสู้
เมื่อนั้นภูมิคุ้มกันก็จะลดน้อยลง ความสามารถในการช่วยเหลือตัวเองก็จะถอยหลัง
จนในที่สุดก็พบตัวเองยืนอย่างโดดเดี่ยว ท้อแท้และอยู่หลังแถว
แน่นอน ฉันไม่อาจยืนอยู่หลังแถว

เพราะฉะนั้นเพื่อนเอ๋ย อย่ากลัวที่จะล้ม
และมั่นใจว่า แต่ละครั้งที่เราลุกขึ้นยืนอีกครั้ง เราจะแข็งแกร่งกว่าเดิม.

"เราไม่มีโอกาสรู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไร
เหมือนการเปิดไพ่ จะรู้ว่าเป็นใบไหนก้อต่อเมื่อเป็นไพ่ใบสุดท้าย"

ไพ่ใบสุดท้ายจำเป็นไหมว่าจะต้องเป็นไพ่ตาย....
อันนี้ไม่รู้ซี..เคยเล่นแต่ไพ่โกย..ไพ่แก่กินน้ำ..
รู้แต่ว่าฉัน..ไม่เคยแพ้..แพ้เมื่อไหร่วงแตกทุกที..
ไม่รู้ว่าเอานิสสัยนี้มาจากไหน
รู้แต่ว่า..เลือดนักสู้ของฉันยังมีปริมาณเท่าเดิม.
 
 
 
 

ตุ๊กตา

คาราบาว

หวน คิด คำนึง
ถึงตอนที่ฉัน ยังเป็น เด็กๆ
ตุ๊ก-ตา ที่ตัว เล็กๆก็ดู จะมีความหมาย
เติบ โตในจิน-ตนาการ
กว้าง ไกลดังท้องทะเลทราย
เร่าร้อน ดังฟอน ฟืนรุมสุมไฟ
แต่ ต้องไป ให้ตรง เส้นทาง
เปรียบ ได้ดัง เส้นทาง รถไฟ
เปรียบ ได้ดัง ขบวน รถไฟ

หวน คิดคำนึง
ถึงตอนที่ฉัน เข้ามาบางกอก
เรื่อง ราว ข่าวคราวบ้านนอก
นั้นดู จะมี ความหมาย
เปรียบ เมืองเป็นรถเป็นเรือ
อย่าง เราเป็นเกวียนเทียมควาย
เส้นทาง มากมาย ไม่มีสิทธิ์เดิน
เก็บ ส่วนเกิน เอาไว้ในใจ
ออก ย่ำไป ค้นหาความจริง
ออก ย่ำไป ค้นหาความจริง

หวน คิดคำนึงถึง ตอนที่ฉัน ไม่ใช่ เด็กๆ
ตุ๊ก-ตา ที่ตัวเล็กๆก็เลย ไม่มี ความหมาย
ผ่าน ทางทั้งรถทั้งเรือเพื่อน ฝูงบางคน ล้มตาย
ดับสูญ ไปตามกา-ลเวลา
ถ้า ตุ๊กตา ในมือ ของเด็ก
เปรียบได้ดัง ความจริงมากมาย
เช่นสนตะพาย ใช้เป็นงัวงาน
เช่นสนตะพาย ใช้เป็นงัวงาน
สนตะพาย ใช้เป็นงัวงาน...

 

 
 
 

"Wealth is like Sea Water:The more you drink the more thirsty you get."
- - A.Schopenhauer - -
ความร่ำรวยเปรียบเหมือนน้ำทะเล ยิ่งดื่มมาเท่าไหร่ก็ยิ่งกระหายมากขึ้นเท่านั้น




หน้าที่ :: 24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34  


Copyright © 2012 Neric-Club.Com All Rights Reserved